Όταν σκέφτεστε τα ταχύτερα ζώα της γης, τι σκέφτεστε; Η λεοπάρδαλη; Η δορκάδα; Ο γερακίνος; Μήπως ένα ιπποδρομιακό άλογο; Αλλά έχετε σκεφτεί ποτέ να συμπεριλάβετε το σκύλο σε αυτή τη συλλογή; Όσον αφορά την ταχύτητα με την οποία μπορούν να τρέχουν οι σκύλοι, μία συγκεκριμένη φυλή ξεχωρίζει. Οι γρεϋχάουντς είναι γνωστό ότι τρέχουν με εκπληκτική ταχύτητα 45 μιλίων την ώρα - και δεν είναι μόνο η τελική ταχύτητα: πολλά γρεϋχάουντς μπορούν να φτάσουν πάνω από 43 μίλια την ώρα σε απόσταση μόλις τεσσάρων δεκάτων του μιλίου, αποκτώντας μέγιστη επιτάχυνση 9 μιλίων την ώρα σε περίπου δύο δευτερόλεπτα. Όσον αφορά την ταχύτητα, ενώ η λεοπάρδαλη - που θεωρείται το ταχύτερο χερσαίο ζώο - μπορεί να φτάσει μια εκπληκτική μέγιστη ταχύτητα 65 μιλίων την ώρα, μπορεί να διατηρήσει αυτήν την απίστευτη ταχύτητα μόνο σε πολύ μικρές αποστάσεις, μεταξύ 200 και 300 γιάρδων. Το γρεϋχάουντ, ωστόσο, μπορεί να διατηρήσει ταχύτητες άνω των 35 μιλίων την ώρα σε αποστάσεις έως και επτά μίλια. Δεδομένου ότι τα γρεϋχάουντς έχουν παρόμοια σωματική μάζα, καθώς και μορφή, σχήμα και δομή με τις λεοπάρδαλες, γιατί δεν μπορούν να τρέχουν με παρόμοιες ταχύτητες; Η έρευνα παρέχει την απάντηση: πρώτον, τα μακρύτερα άκρα και η πλάτη της λεοπάρδαλης της επιτρέπουν να επιτύχει μεγαλύτερο μήκος βήματος από το γρεϋχάουντ. Δεύτερον, η λεοπάρδαλη μπορεί να επιτύχει μεγαλύτερες μέγιστες ταχύτητες επειδή έχει τη δυνατότητα να μειώσει σημαντικά τους χρόνους ταλάντευσης - τη διάρκεια που περνά το πόδι της εκτός του εδάφους κατά τον κύκλο του τρεξίματος - καθώς επιταχύνει σε σύγκριση με το γρεϋχάουντ. Ο Ρόλος των Μυϊκών Ινών στο Πόσο Γρήγορα Τρέχουν οι Σκύλοι (και άλλα Ζώα) Τόσο οι σκύλοι όσο και οι λεοπάρδαλες (όπως και οι ελίτ αθλητές τρεξίματος) διαθέτουν αφθονία αυτών που ονομάζονται ταχείς μυϊκές ίνες: ειδικευμένες μυϊκές ίνες που υποστηρίζουν γρήγορες, ισχυρές μυϊκές συσπάσεις σχεδιασμένες για σύντομα ξεσπάσματα δραστηριότητας, όπως το σπριντ. Κατά μέσο όρο, τα γρεϋχάουντς έχουν περισσότερες από αυτές τις ταχείες μυϊκές ίνες από οποιαδήποτε άλλη φυλή σκύλου. Τώρα γνωρίζουμε ότι τα ζώα (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων) που επιδεικνύουν ταχύτητα και δύναμη έχουν μεγαλύτερη αναλογία ταχέων μυϊκών ινών, ενώ εκείνα με εξαιρετική αντοχή διαθέτουν περισσότερες αργές μυϊκές ίνες. Τα γρεϋχάουντς τυπικά έχουν λιγότερο από 20% αργές μυϊκές ίνες, σε σύγκριση με τα ντάχσχουντ, που έχουν εκτραφεί για αντοχή και έχουν κατά μέσο όρο περισσότερο από το διπλάσιο ποσοστό. Όλοι εμείς στο ζωικό βασίλειο αντιμετωπίζουμε το ίδιο πρόβλημα: το να είσαι ένας δαίμονας της ταχύτητας στο έδαφος έχει την τάση να μας καθιστά ακατάλληλους για αντοχή, και να έχουμε σημαντικά περισσότερη αντοχή συνήθως είναι αντίθετο με την υψηλή ταχύτητα σπριντ. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα είναι οι σκύλοι που εκτρέφονται για να σέρνουν έλκηθρα, μια δραστηριότητα που απαιτεί εξαιρετική αντοχή για παρατεταμένες περιόδους: οι σκύλοι που συμμετέχουν στο Iditarod μπορούν να σύρουν ένα έλκηθρο για 6-8 ώρες την ημέρ